Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/9619 K.2013/20802

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’nin mağdurun şalvarının sol cebinde içinde 480 TL para ve çeşitli evrak bulunan cüzdanı özel beceri ile çalıp, kararı temyiz etmeyen arkadaşları ... ve ...’un içinde bulunduğu araçla kaçarken, mağdur ve tanık ...’in araba ile sanığın içinde bulunduğu aracı kovalayıp, Kocabelen köyü çıkışında durdurduklarında çalınan paranın 130TL’lik kısmı ile cüzdan ve içindeki evrak ele geçirilemediğinden mahkemece sanığın eyleminin tamamlanmış olarak kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından,

yine 14.04.2011 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla Asliye Ceza Mahkemelerinde Cumhuriyet Savcılarının bulunma zorunluğu kaldırıldığından, gerekçeli kararda Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünün yazılmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 230/1-a. maddesine aykırı davranıldığına ilişkin tebliğnamedeki (2 ve 3 nolu) bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın içinde 480 TL para ile nüfus cüzdanı, ehliyet ve çeşitli evrak bulunan cüzdanı çaldıktan sonra mağdur tarafından yakalandığında paranın 350 TL’lik kısmını verdiği, mağdurun 27.10.2008 tarihli oturumda ise parasının kalan kısmını da sorgu sırasında sanıktan aldığını, şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; mağdura kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına hükmedilmesi,

2-Gerekçeli karar başlığında mağdur...’in isminin yazılmaması,