Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/15099 K.2014/23165

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve nitelendirmede yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin 07.10.2007 günü öğleden sonra işyerini kapatıp 08.10.2007 tarihinde saat sabah 08.30’da işyerine geldiğinde işyerine hırsız girmiş olduğunu öğrendiğini beyan etmesi karşısında; hırsızlığın saat kaçta gerçekleştiğinin kesin olarak belli olmadığı halde, eylemin gece vakti işlendiğinin kabulü ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak belirlenerek, sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi,

3- Yargılama giderlerinden sanıkların sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

4- Adli emanetinin 2007/3589 sırasında bulunan paralar hakkında karar verilmemesi,