Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/2367 K.2013/17255

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait cep telefonunu dükkanda bulundukları sırada görüşme bahanesi ile alıp kaçması karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b.maddesi yerine 141.madde ile hüküm kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla mahkumiyet hükmünün bulunduğunun anlaşılması karşısında,ilamda belirtilen cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden infazda karışıklığa yol açacak biçimde her iki cezanın da gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, hüküm fıkrasına “Sanığın Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2007 Tarih, 2002/12 E, 2007/170 K sayılı ilamı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından; 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince, anılan ilamla emniyeti suistimal suçundan verilen 127 TL adli para cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6.