Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2013/8782 K.2014/9029

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14.4.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen Geçici 2. Maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... ... hakkında hırsızlık ve sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığnı ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ;

Sanıklar ... ve ... hakkında gündüzleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken 5237 Sayılı TCK'nın 116/2 yerine 116/2 aracılığıyla 116/4. maddesi uygulama yerinde gösterilmiş ise de yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafinin görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ile ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “Yargılama giderlerin sanıklardan alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak,