Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/17099 K.2015/4302

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurların çalıştıkları inşaat şantiyesinde kaldıkları çadırda hırsızlığın gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; TCK'nın 141/1. maddesi yerine aynı Yasa'nın 142/1-b maddesiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanığın azmettirdiği suça sürüklenen çocukların eylemlerinin tesesül etmemesine karşın; sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın çaldıkları cep telefonunu sanık ...'ya verdiklerini beyan ettikleri, ikametinden çağrılan sanık ...'ninde olayı doğrulayarak cep telefonunu polise teslim ederek ksmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; mağdur ...'a kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre; sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dava açılmadığı halde ek savunma ile dava konusu dışına çıkılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

5-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan karar yerinde TCK'nın 116/1. maddesi yerine TCK'nın 116/2. maddesinin gösterilmesi,

6-Sanık hakkında TCK'nın 116/2, 119/1-c, 38/2, 62. maddeleri uyarınca 17 ay 23 gün yerine 17 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,