Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/23529 K.2015/16148

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında hırsızlık, ve konut dokunulmazlığını bozma, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında atılı tüm suçlara ilişkin olarak, sanık ...'ın suç tarihinde ... E Tipi Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu hususu da göz önüne alınarak, her iki sanığında, yüklenen suçları işlediklerine ilişkin diğer sanık ...'in atfı cürüm niteliğinde kalan anlatımı dışında, hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ...'e ilişkin olarak, sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığı suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediğine dair her hangi bir delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi ile hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

3-Sanık ...'e ilişkin olarak, suç tarihi itibariyle konut dokunulmazlığını bozma suçunun uzlaşma kapsamına giren suçlardan olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hususunun değerlendirilmesi gerektiği hususunun gözetilmemesi,

4-Sanık ...'in, müştekinin ikametindeki eşyaların yakılması şeklinde gerçekleşen yakarak mala zarar verme suçu nedeniyle TCK'nın 151/1,152/2-a. maddelerine göre uygulama yapılması yerine, TCK'nın 152/1 ve 152/2-a . maddesi ile hüküm kurularak fazla ceza verilmesi,

5- Sanık ...'e ilişkin olarak, 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişikliğe göre, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde arttırım miktarının öngörüldüğü bölümde yer alan, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesindeki “iki katına” ibaresinin çıkartılarak yerine “bir katına” ibaresinin eklenmiş olması karşısında ve mahkumiyet kararındaki arttırım oranı da dikkate alınarak, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiği,