Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/30577 K.2014/32400

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk M.. D..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2008 tarihli ve 2004/31 esas, 2008/148 sayılı kararını müteakip suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanarak sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b,

62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 19/11/2013 tarihli ve 2013/213-965 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 16/07/2014 tarih ve 2014/14600/49003 sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2014 tarih ve 2014/282358 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre;

1-Kayden 20/07/1986 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/12/2003 tarihi itibarıyla 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkındaki davaya, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26/1. maddesi uyarınca, Çocuk Mahkemesi tarafından bakılması gerektiğinden, görevsizlik kararı verilmemesinde,

2-5237 sayılı Kanun'un 53/4 maddesinde yer alan "... fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, suç tarihinde 18 yaşım doldurmamış sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesinde,

3-Sanığın kayden 20/07/1986 doğumlu olması, mahkemesince de suç tarihinin 27/12/2003 olarak kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ