Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36068 K.2015/10551

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Sanıklar hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçu yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) ve mühür bozma suçlarından açılan kamu davasının yürütülmesi sonucu 22.04.2009 tarihinde beraat kararının verildiği, bu hükümlere yönelik olarak katılan vekilinin 16/06/2009 havale tarihli temyiz dilekçesi sunması üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiği,

Yargıtay 2. Ceza Dairesince elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçu bakımından 6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca dosyanın mahkemeye iade edilmesi sonrası 14.09.2012 tarihinde sanıklar hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçu yönünden mahkemece ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verildiği ve fakat bu karara yönelik temyiz talebi bulunmadığının mahkemenin 17/11/2014 tarihli yazısından anlaşılması karşısında;

bu suretle 14.09.2012 tarihli kararın kesinleştiği ve 08/01/2013 tarihli 2012/660 esas ve 2013/12 karar sayılı hükmün yok hükmünde olduğu anlaşılmakla katılan vekilinin 23/01/2013 havale tarihli temyiz talebinin REDDİNE,

II-6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık (karşılıksız yararlanma) suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, mühür bozma suçu yönünden kurulan 22/04/2009 tarihli 2008/479 Esas ve 2009/227 karar sayılı ilk hükme yönelik olarak yapılan incelemeye gelince;