Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/36097 K.2015/1470

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçu ile ilgili olarak gerekçe kısmında 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi ile uygulama yapıldığı belirtildiği halde, hüküm kısmında 116/1-4 maddeleri ile uygulama yapılması suretiyle çelişki meydana getirilmesi,

2-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile de uygulama yapılmaması,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak hükümlülerin 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece hükümlülerin kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyları haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,