Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9621 K.2014/28272

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde TCK’ının 141/1. maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Sanık E..

D..’ın yakalandıktan sonra kolluk görevlilerine suça konu eşyalardan 13 çuval soğanı kayınvalidesinin evine saklamış olduklarını ikrar ettiği, bunun üzerine kolluk görevlilerince sanığın bildirdiği adrese gidilerek 13 çuval soğanın bulunup teslim alınarak müştekiye iade edildiği; bu surette sanığın müştekinin zararını kısmen giderdiğinin anlaşılması karşısında, müştekinin yapılan kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğu,

kabule göre ise sanığın 28.12.2009 ve 01.03.2013 tarihli celselerde “ müştekini zararını giderdiğini “ beyan etmesi karşısında bu hususun müştekiden sorulup araştırılarak tespiti ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/2-4. maddesi kapsamında değerlendirme yapılması zorunluluğunun bulunduğunun gözetilmemesi,