Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/11972 K.2018/2590

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2008 tarih, 2007/198 esas ve 2008/73 karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 35, 58 maddelerinden verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası tekerrüre esas teşkil ettiği halde kesinleşme tarihi 08.04.2014 olan ve suç tarihinden sonra kesinleşmiş olduğu anlaşılması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacak olan İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 19.07.2010 tarih, 2010/107 esas ve 2010/483 karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 58 maddelerinden verilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle hüküm kurulması,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye ait olduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/7 maddesi gereğince “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın İzmir 28. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.03.2008 tarih, 2007/198 esas ve 2008/73 karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 143, 35, 58 maddelerinden verilen 1 yıl 3 ay hapis cezası ilişkin ilamının mükerrirliğe esas alınması,