Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/14599 K.2017/29

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hırsızlık eyleminin gerçekleştiği aracın, halkın yararlanmasına sunulmuş bir ulaşım aracı olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-c maddesi yerine 141/1. maddesi ile mahkumiyet karar verilmesi

2-Sanığın, katılan ... ile mağdurlar ... ve ... ait içerisinde akbil takılı anahtarlıkları ulaşım aracı içerisinde elden ele gönderilmesi sırasında çalması şeklindeki eyleminin, sanığın bahsedilen suça konu eşyaların ayrı kişilere ait olduğunu anlayabilecek durumda olması dikkate alınarak, her katılan ve mağdura karşı üç ayrı suç oluşturacağı halde hatalı gerekçe ile TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması,

3-Mağdur ... mahkemece alınan beyanında kendisine teslim edilen akbil dışında ayrıca ele geçmeyen mavi kartında olduğunu beyan etmesi karşısında, bahsedilen kartın kime ait olduğu ve olay günü bulunup bulunmadığının tereddütte mahal bırakmayacak şekilde mağdurdan açıklattırılarak sonucuna göre mağdura ait ele geçmeyen suç eşyasının bulunması halinde mağdur ... yönelik eylem bakımından TCK'nın 35.maddesinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,

4-Sanığın, mağdurlar ile katılana ait içerisinde akbil takılı anahtarlıkları çalması karşısında, öncelikle bahse konu suç eşyalarının değerleri mağdurlardan sorulmak suretiyle belirlenip sonucuna göre değerin az olması halinde suçların işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ...Asliye Mahkemesi'nin 2008/503 Esas ve 2008/666 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 157/1.maddesinde düzenlenen suça ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde tanımı yapılan suçun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu,