Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/16372 K.2018/6028

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi ile verilen 9 aylık hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması sırasında 18 ay yerine 1 yıl 6 ay olarak tayin edilmesi, bu ceza üzerinden de TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada 12 ay yerine hesap hatası sonucu 1 yıl hapis cezasına, bu ceza üzerinden de TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 7.200 TL adli para cezası yerine, 7.300 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan “1 yıl 6 ay” ibaresinin çıkarılarak, yerine “18 ay”; TCK'nın 31/3. maddesinin