Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2016/2063 K.2017/6978

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının değerlendirilmesi açısından, suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuğun mağdurun elindeki parayı çekerek alması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b.maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu, maddenin öngördüğü cezanın alt sınırının suç tarihi itibariyle 3 yıl olduğu gözetilmeden mahkemece temel cezanın 2 yıl olarak tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3)Kabule göre; 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasına hükmolunurken, "2 yıl içerisinde birer aylık aralarla 20 eşit taksitle tahsiline" ibaresiyle infazda duraksamaya yol açacak şekilde karar verilmesi,