KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2017/2332 E., 2018/11148 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ... ve ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında hırsızlık ile başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince ise;
Sanıkların katılana ait aracın mazot deposunun kapağını kırdıkları sabit olup, hırsızlık suçunu bu şekilde işlediklerinin anlaşılması karşısında eylemin TCK’nın 142/1-b suçunu oluşturmasına rağmen TCK’nın 142/1-e maddesinden ceza verilmesi sonuç cezayı değiştirmediğinden, sanık ... hakkında iftira suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 43/2. maddesinin yollamasıyla TCK’nın 43/1. maddesinden ceza arttırılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2017/2332, K. 2018/11148, 10 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama