Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2017/2443 K.2018/12350

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihi itibariyle hakkında verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar bulunsa dahi 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve aleyhe sonuç doğuran 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, ancak somut olayda.

Kepez/Antalya'dan çalınan suça konu aracın Bucak/Burdur'da bulunması sebebiyle yakıt masraflarının olduğunun, yine müştekinin kolluk ifadesine göre araç teslim edildiğinde ruhsatının olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin olay nedeniyle uğradığı zarar tamamen giderilmediğinden, CMK'nın 231/6-c bendinde yer alan şartın gerçekleşmemesi sebebiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği kabul edilerek, yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Kanunun 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.