Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2083 K.2019/6961

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 31/3. (üç kez) maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis, 4 ay hapis ve 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 26/01/2011 tarihli ve 2008/189 esas, 2011/20 sayılı kararının itiraz edilmeden 02/03/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 07/07/2012 tarihinde emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonucunda hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 31/3 (üç kez), 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 4 ay hapis, 2.400,00 Türk Lirası ve 1.600,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2017/385 esas, 2018/829 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01/04/2019 gün ve 94660652-105-34-1303-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09/04/2019 gün ve 2019/36401 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 03/02/2014 tarihli ve 2013/23474 esas, 2014/2417 sayılı ilamında da belirtildiği üzere.

5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve zamanaşımının denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, somut olayda suça sürüklenen çocuk hakkındaki Kartal 1. Çocuk Mahkemesinin 26/01/2011 tarihli ve 2008/189 esas, 2011/20 sayılı ilamına konu ilk kararın itiraz edilmeksizin 02/03/2011 tarihinde kesinleştiği, Erzurum Askeri Mahkemesinin 20/10/2016 tarihli 2013/2084 esas,

2016/1151 sayılı kararına konu 2. suçun ise 07/07/2012 tarihinde işlendiği ve söz konusu bu kararın 19/07/2017 tarihinde kesinleştiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/2. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının;

onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.” şeklindeki düzenleme uyarınca, kayden 11/06/1991 doğum tarihli olup suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca üzerine atılı suçlardan dolayı uzatılmış dava zamanaşımının 7 yıl 12 ay olduğu,

suç tarihi olan 02/04/2008 tarihi ile hükmün açıklandığı 05/12/2018 tarihleri arasında uzatılmış dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1,151/1 ve 31/3 maddelerine uyan hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02/03/2011 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün 19.07.2017 tarihinde kesinleşmiş olması karşısında,

denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 07.07.2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 02.04.2008 gününden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile İstanbul Anadolu 1. Çocuk Mahkemesinin 05/12/2018 tarihli ve 2017/385 esas, 2018/829 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA,