Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/5701 K.2019/17044

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın vareste tutulma talebi üzerine 04/06/2015 tarihli celsede sanığın vareste tutulmasına karar verildiği anlaşıldığından tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek ve sanığın yokluğunda verilen kararın, bir başka suçtan farklı yargı çevresi içinde cezaevinde bulunan sanığa 23.09.2015 tarihinde tebliği sırasında, karar kendisine okunup anlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı davranıldığının ve cezaevi idaresince yapılan tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığının, bu nedenle yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu dikkate alınarak temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmek suretiyle yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin şoförlüğünü yaptığı dolmuşun durakta beklediği sırada içerisinden müştekiye ait telefonu çalan sanık hakkında TCK'nın 142/1-c maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,