Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4355 K.2020/7032

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3, 62 ve 52/2. maddeleri gereği 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Aydın Çocuk Mahkemesinin 09/02/2018 tarihli ve 2017/468 esas, 2018/54 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01/07/2019 gün ve 94660652-105-09-7957-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/07/2019 gün ve 2019/71264 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı dosyada nitelikli hırsızlık suçu yönünden verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27/02/2019 tarihli ve 2018/1301 esas, 2019/386 karar sayılı ilâmında, "...suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık suçunu işlediğine dair sadece olay yerinde bulunmasının dışında ve savunmasının aksini kanıtlar nitelikte herhangi bir delil elde edilemediğinden,

CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince yüklenen suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine..." karar verilmiş olması karşısında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğini gösterir nitelikte bir delil bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Suça sürüklenen çocuğun yüklenen suçu işlediğine ilişkin, olay yeri yakınında bulunması dışında, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden KABULÜ ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Aydın Çocuk Mahkemesinin 09/02/2018 tarihli ve 2017/468 esas, 2018/54 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle,