Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4367 K.2020/5819

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.400,00 Türk lirası, sanık ...'nin anılan Kanun'un 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2017/39 esas, 2017/215 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 05/09/2019 gün ve 94660652-105-65-12303-2018-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11/09/2019 gün ve 2019/86863 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya aslının, sanıkların diğer eylemleri nedeniyle temyiz incelemesi amacıyla Yargıtay'da bulunduğundan dolayı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, aynı sanıklar hakkında aynı eylem nedeniyle Van 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/03/2017 tarihli ve 2017/36 esas, 2017/146 sayılı kararı ile mahkûmiyetlerine karar verildiği ve anılan kararın istinaf edilmeksizin 10/04/2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanıkların mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ