KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2020/5133 E., 2020/9343 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/4-151/1, 31/3 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 13/11/2011 gününden hagb sebebiyle eklenen 11 aylık sürede dahil edildiğinde inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırı bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan ve engel hükümlülük kaydı mevcut olmayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/3 maddesi gereğince aynı Yasanın 50/1 maddesindeki tedbirlere çevrilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2020/5133, K. 2020/9343, 14 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama