Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/2456 K.2006/4976

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıya ait taşınmaz 1.1.2001 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli olarak aylık 1800 Dolardan kiraladığını, 2001 Şubat krizinde karşılıklı görüşerek, aylık kiranın 1500 Dolara indirildiğini ve bu bedel üzerinden Ekim 2001 tarihine kadar tüm kiraları ödediğini, mecuru 31.1.2002 tarihinde tahliye ederek ve 1.3.2002 tarihinde de anahtarı tevdi mahalline teslim ettiğini ancak davalının Ekim 2001 ve takip eden 13 ayın kirası ile geçmiş aylara ait kira farkını icra yoluyla talep ettiğini bildirerek,

ekim 2001 tarihinden öncesine ait kira farkı borcu olmadığının ve mecuru fiilen 31.1.2002 tarihinde boşaltmış olduğundan 2001 yılı ekim ayından 31.1.2002 tarihine kadar aylık 1500 Dolardan 4 aylık kira bedeli 6000 Doların davalı kiralayandaki 6000 dolar depozitodan mahsubu ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, aylık kiranın 1800 dolar olduğunu, Ekim 2001 kirası ödenmediğinden sözleşme gereğince diğer ayların kirasının da muaccel olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, davacının 5.048.228.200 Tl. dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı kiralayan tarafından icra takibinde talep edilen 27.000 USD dan (35.100.000.000 Tl.) dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece davacının 5.048.228.200 Tl. dışında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş olup vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin bu kabul ve red oranına göre hesaplanıp, paylaştırılması gerekirken, vekalet ücretinin davacı yararına olanın davalı, davalı yararına olanında davacı yararına takdir edilmiş olması ve yargılama giderlerinin de eksik ve kabul ve red oranı gözetilmeden paylaştırılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.