KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/7636 E., 2006/10739 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
247 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya ait 4 daireli apartmanda 15.10.1994 tarihinde işe girdiğini ve işten çıkartıldığı 27.8.2002 tarihine kadar kesintisiz çalıştığını,işten çıkartıldığında kıdem ve ihbar tazminatları, fazla ve genel tatil,yıllık ücretli izin bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek, toplam 700.000.000 TL’nin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı,davacının eşinin konut kapıcısı olduğunu,davacının da evinde gündelikçi olarak sürekli olmayan temizlik işleri yaptığını ve ücretini de peşin aldığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının kocası davalılara ait apartmanda kapıcı olarak çalıştığı sırada, kocasının yokluğunda ona yardın ettiği gibi, ayrıca davalı ... ... ’in evinde de ... olarak ev hizmetleri gördüğü anlaşılmaktadır. Yani davacı davalıya ait apartmanda kapıcı olarak çalışmamıştır.Sadece ... ev hizmetleri yapmıştır.
Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.Öyle olunca davacı ... kanunu kapsamında kalmadığı için, ... kanununa göre talep edilebilecek olan kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin isteyemez. Davacı arizi olarak yani haftanın belirli günlerinde davalının ev işlerini yapıp karşılığı olan ücreti de aldığına göre davacının davalıdan dava konusu olan tazminatları isteyemez.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken,aksine yazılı düşüncelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır,bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/7636, K. 2006/10739, 28 Haziran 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama