Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/12641 K.2008/1323

Taraflar arasındaki adi ortaklığın tasfiye yolu ile ortadan kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı ... ve vekili avukat ... gelmiş, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan 17.8.1988 tarihli sözleşme ile meydan gazetesinin ve matbaasının mülkiyet ve imtiyaz haklarının ½ hissesini devir aldığını, davalının 2001 yılı sonlarına doğru huzursuzluk çıkardığını bu nedenle ortaklığın devamının imkansız hale geldiğini ileri sürerek, adi ortaklığın tasfiyesi ile belirlenecek ortaklık payından 1/2‘nin ticari mevduat faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu sözleşmenin marka satışı niteliğinde olduğunu, davacı ile adi ortaklığın hiçbir zaman kurulmadığını savunarak, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, adi ortaklığın tasfiyesi ile davacının payına isabet eden taleple bağlı kalınarak 15.958 YTL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının 2007/12641-2008/1323

tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasındaki 17.8.1988 tarihli sözleşmeden davalının sahibi olduğu münteşir tescilli meydan gazete ve matbaasındaki imtiyaz ve mülkiyet haklarının ½ hissesini davacıya devir ettiği ve devir bedelini nakden ve tamamen alındığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece ortaklığın son bulması nedeni ile B.K.nun 538 ve devamı maddeleri gereğince tasfiye yapılarak davacının ortaklık nedeni ile hissesine düşen ½ mülkiyet ve imtiyaz hakkı değerinin keşif ve rapor tarihi itibariyle değerinin 23.790 YTL. olduğu belirlenmiştir. Davacı da eldeki dava ile tasfiye payının ödetilmesini talep ettiğine göre, mahkemece belirlenen tasfiye değerinin davacıya ödenmesine karar verilmelidir.

Mahkemece yanlış değerlendirme ile harca esas değer üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekir.