Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/1942 K.2008/9084

Taraflar arasındaki devre tatil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş, davalı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ile arasında devre tatil sözleşmesi yapıldığını, daha sonra işletmenin davalı ... A.Ş’ye devredildiğini, davalı ... Ltd. şirketinin ise tesislerin sahibi olduğunu, 2004-2005-2006 yıllarında devre tatil hakkının kullandırılmadığını, öne sürerek, 4040 YTL maddi 5000 YTL manevi tazminatın tahsiline, gelecek dönemler bakımından davalının sataşmasının önlenmesine, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, taraf, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/1942-9084

2-Davacının sataşmanın önlenmesi talebi kabul edildiğine göre, sözleşme bedeli olan 6941 DM üzerinde de davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece kabul edilen maddi tazminat üzerinden davacı yararına vekalet ücretine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırıdır.

3-4040 YTL maddi tazminat talebinin 2563 YTL’si kabul edildiğine göre reddedilen 1477 YTL üzerinde davacı taraf yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 4040 YTL üzerinden 484.80 YTL vekalet ücretine karar verilmesi de, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

... · ...