Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/9861 K.2009/2497

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aralarında düzenlenen 01.09.1998 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesi ile davalıdan bir konut satın aldığını, ödemelerini zamanında yaptığını, buna rağmen kendisinden maliyet artışı adı altında 5.995.358.600 TL ve şerefiye bedeli adı altında 2.464.026.421 TL para istendiğini, bu talebin haksız olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin dava ve talep hakkı saklı kalmak üzere davalıya maliyet artışından dolayı 300.000.000 TL ve şerefiye bedelinden dolayı 300.000.000 TL olmak üzere toplam 600.000.000 TL borçlu bulunmadığının tespiti ve bu nedenle fazla ödenen paranın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, 1.050.000.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yargılama sırasında davadan feragat etmiş ve mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, davalı yararına 1.050.000.000 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir.Davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gerekir.