Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/3575 K.2009/9689

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisinden kepçe makinesi için 5.12.2005 tarihinde 8.000,00 YTL, 20.12.2005 tarihinde 5.000,00 YTL, 5.1.2006 tarihinde 5.000,00 YTL, Çay bahçesine oyun parkı yapılması için 26.1.2006 tarihinde 4.000,00 YTL, toplam 22.000,00 YTL ödünç para aldığını, buna ilişkin 26.1.2006 tarihli yazılı belgesinin olduğunu, ihtara rağmen geri vermediğini ileri sürerek 22.000,00 YTL nin ödeme tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, arada borç ilişkisinin olmadığını, oyun parkına 2. el iki adet makineyi ortak almak için anlaştıklarını, davacının 8.000,00 YTL verdiğini, makineler arızalanınca kaldırıldığını, 4.000,00 YTL yi davacıya verdiğini, ibraz edilen belgelerden sadece davalıya toplam 8.000,00 YTL ödeme yapıldığına ilişkin belgenin gerçek olduğunu, diğerlerini kabul etmediğini tahrifatların olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 26.1.2006 tarihli belgedeki imzanın taklit edilmiş sahte imza olduğunun tespit edilmiş olmasına dayanılarak kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya toplam 22.000,00 YTL borç verdiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacı tarafından, 5.12.2005 tarihinde ...’den 5.000,00 YTL ve 3.000,00 YTL aldığına ilişkin ... imzalı belge ile, 5.1.2006 tarihli toplam 10.000,00 YTL alındığına ilişkin ... yazılı belge aslının dosyaya ibraz edilemediği, sadece toplam 22.000,00 YTL alındığına ilişkin 26.1.2006 tarihli belge aslının dosyaya ibraz edildiği, 2009/3575-9689

bundaki imzanın da sahte olarak atıldığının tespit edilmiş olduğu görülmüştür. Davalı cevap dilekçesinde 8.000,00 YTL lik ödemeyi kabul etmiş, bunun da borç olmadığını ortak makine alımından kaynaklanıp yarısını davacıya geri ödediğini bildirmiştir. Davalı her ne kadar 22.000,00 YTL borcu olmadığına dair yemin eda etmiş ise de; cevap dilekçesindeki kabulü göz önüne alındığında 8.000,00 YTL ile ilgili ispat yükünün davalıya geçmiş olduğu görülmektedir.

Davalı, davacı ile aralarında ortaklık ilişkisinin olduğunu yasal delillerle ispatlayamadığı gibi davacının da bu yöne ilişkin bir kabulü bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davalının davacıdan 8.000,00 YTL aldığının kabulü ile sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.