Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/3764 K.2009/11082

Taraflar arasındaki ayıplı mal ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan konut satın aldığını, kararlaştırılan sürede teslim edilmediği gibi geç teslim ile ayıplı ve eksik imalatlar bulunduğunu öne sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik, 9.942.00 YTL’ nin faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini dilemiş, karşılık davası ile de, toplam 796.00 YTL’nin ödetilmesini talep etmiştir. Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulü ile 550.00 YTL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, fazlaya dair talebin reddine, karşılık davanın reddine dair verdiği karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde. 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.170.000.000 TL'ye çıkarılmıştır.

Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.250 YTL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 26.11.2008 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların asıl davaya ilişkin verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,