Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/7931 K.2009/13112

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, mesken elektrik abonesi olduğunu, borçlarını süresinde ödediğini, ancak 11.10.2005 tarihinde yapıldığı bildirilen kontrolde kaçak elektrik kullandığı gerekçesi ile 4.286,00 YTL lik tahakkuk yapıldığını,itiraz ettiğini, 29.12.2005 tarihli yönetmeliğin B maddesi gereğince kaçak tüketime ek olarak kaçak başlangıç tarihinden itibaren doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik enerjisi tüketimi başlangıç tarihine kadar geriye normal tüketim hesabı yapıldığının bildirildiğini, kaçak tutanağın yokluğunda düzenlendiğini, tahakkukun hangi kıstaslarla yapıldığının anlaşılamadığını,

2005 yılında tespit edilen kaçak için 2008 yılında tahakkuk yapıldığını, 308,18 YTL ödeme yaptığını ,bunun da dikkate alınmadığını ileri sürerek borçlu olduğu miktarın tespiti ile elektriğin kesim işleminin durdurulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, savunmada bulunmamıştır. Mahkemece bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, yokluğunda 11.10.2005 tarihinde kaçak kullanım tutanağı düzenlenmiş olduğu ileri sürülerek 2008 yılında geriye yönelik olarak tahakkuk yapıldığını, bunun doğru olmadığını ,borçlarını süresinde ödediğini , tahakkukun ne şekilde yapıldığının açıklanmadığını bildirerek eldeki davayı açmıştır. 11.10.2005 tarihli kaçak tutanağında “ özel hatla sıva altı priz beslemesi yapılmış,1 adet elektrikli kazan 60 litre ” şeklinde 2009/7931-13112

tutanak tutulduğu, Kaçak Elektrik Tahakkukuna esas bilgilerin açıklandığı hesap dökümünde 1944 gün kaçak süresi esas alınarak 4.034,58 YTL üzerinden kaçak tahakkukun yapıldığı, 15.6.2000 tarihinin Kaçak başlangıç tarihi, 26.9.2005 tarihinin son okuma tarihi olarak alındığı görülmüştür.

Bilirkişi tarafından hükme esas alınan raporda tutanak öncesi 50 günlük dönem ile tutanak sonrası dönemler esas alındığında tüketimde % 100 artış olduğunun gözlemlendiği , davalının kuruma olan kaçak elektrik tahakkukunu 11.11.2005 tarihinde ödemiş olduğu bildirilmiştir.

Davaya konu kaçak tutanak tarihi 11.10.2005 olup davalı tarafından uygulandığı bildirilen EPDK nın 29.12.2005 tarihli 622 sayılı Kurul kararının yürürlük tarihi 1.1.2006 tarihi olup, uygulandığı bildirilen 1-B/ 1-a maddesinde “ tutanak düzenlenmiş olması kaydıyla kontrol, mühürleme,kesme-bağlama,sayaç değiştirme ve son endeks okuma işleminden en son yapılan işlem tarihi ile kaçak tespitin yapıldığı tarihe kadar olan süredir ve bu süre 90 günü geçemez ,

bu sürenin dışında kaçak elektrik enerjisi kullanım başlangıç tarihinin doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmesi halinde kaçak tüketime ek olarak yukarıda açıklandığı gibi belirlenen başlangıç tarihinden itibaren doğru bulgu ve belgelerle tespit edilmiş kaçak elektrik kullanımı başlangıç tarihine kadar normal tüketim hesabı yapılacağı ancak bu sürenin de 12 ayı geçemeyeceği ” nin kararlaştırılmış olduğu görülmektedir.

Diğer yandan Elektrik Tarifeler Yönetmeliğinin 42. maddesinde de kaçak kullanımda esas alınacak sürenin abone olanlar için son endeks okuma tarihi ile kaçak kullanımın tespit edildiği tarih olup abone olmayanlar için 90 günü geçemeyeceği, her halükarda en fazla 6 ay geriye dönük normal tüketim işlemi yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen; mahkemece 1944 gün üzerinden yapılan tahakkuk esas alınarak ve kaçak kullanım tarihinde henüz yürürlüğe girmemiş olan kurul kararına dayanılarak yapılan tahakkuka itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Hal böyle olunca mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak ve kaçak kullanım tarihinde yürürlükte olan Elektrik Tarifeler Yönetmeliği esas alınarak taraf ve yargı denetimine elverişli şekilde hazırlanacak rapor gözetilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken kaçak kullanım tahakkukunu irdemeyen bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.