Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2010/11613 K.2011/7113

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı belediyeye ait taşınmazları 1.110.750.000 TL ye satın alındığını ve paranın tamamının ödendiğini, taşınmazların 21/09/1994 tarihinde adına tescil edildiğini, ancak Varsak Belediye Meclisi’nin 13/06/1996 gün ve 7/24 sayılı kararı sonucu tapularının iptali ile yeniden Varsak Belediyesi adına tesciline karar verildiğini,bu kararın iptali için açılan davanın ...

2. İdare Mahkemesi’nin 1996/890 Esas 1997/803 Karar sayılı ilamı ile reddine karar verildiğini ve kesinleştiğini, ayrıca ...

6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1997/820 Esas 2003/27 Karar sayılı dosyası ile açılan tapu iptali ve tescil davasının da reddine karar verildiğini,taşınmazlar için ödenen 1.110.750.000 TL nin iade edilmediğini ileri sürerek, 1994 yılında ödenen 1.110.750.000 TL’nin taşınmazların rayiç değerleri tespit edilerek ve denkleştirici adalet ilkesine göre tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile güncellenmiş bedel olan 72.070,33 TL’nin 23.07.2003 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-BK.’nun 101.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının davalıyı temerrüde düşüren ihtarı söz konusu 2010/11613 2011/7113

olmadığı halde, mahkemece dava öncesi faize hükmedilmiştir. Öyle olunca alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi gerekirken, aksine düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HMUK’un 438/7.maddesi hükmü gereğidir.