KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2010/8510 E., 2010/17340 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, dava dışı...ın 25.10.1999 tarihli kredi kartı üyelik sözleşmesini kefilolarak imzaladıklarını, sözleşmede kart limitinin 500,00 TL. olduğunun yazılı olduğunu asıl borçlunun borcunu ödemediğinden aleyhlerine icra takibi yapıldığını ve ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, haksız takip nedeni ile borçlu olmadığının tesbiti ile ödemelerinin istirdadına karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
ı-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacıların dava dışı...ın 25.10.1999 tarihli kredi kartı üyelik sözleşmesini müteselsil kefil olarak imzaladıkları ve davacıların da kabulü olduğu üzere 500,00 TL. Limitin yazılı olduğu anlaşılmaktadır. Kredi kartı üyelik sözleşmesinin tarihi de gözetildiğinde 4822 sayılı kanunla değişik Tüketici Kanunun 10.Maddesinin uygulanmasına imkan yoktur. Bu nedenle kefiller kefalet sözleşmesindeki kefalet limitinden ve temerrüdün hukuki sonuçlarında sorumludurlar. Hal böyle olunca, davacı kefillerin temerrüde düşüp düşmedikleri saptanıp temerrüde 2010/8510-17340
düşmüşse ödemekle yükümlü oldukları miktar belirlenmeli ve sonucuna uygun bir karar verilmedir. Mahkemece, aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2010/8510, K. 2010/17340, 16 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama