KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2011/4954 E., 2011/15777 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, kurmayı düşündüğü tesisler için davalı bakanlığa hibe için müracaat ettiğini, bu hususta 23.2.2009 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, verilmesi gereken hibe miktarı olan 49.800 TL için teminat mektubu verdiğini, ancak sonradan projeden vazgeçtiğini ve davalıya durumu bildirdiğini, sözleşmeyi fesh etmeyi Kabul eden davalının teminat mektubunu iadeye yanaşmadığını, oysaki henüz hibe miktarını almadığını ileri sürerek teminat mektubunun iadesi ile davalı Bakanlığa borçlu olmadığının tesbitini istemiştir.
Davalı, sözleşmenin feshedilmesi nedeniyle teminat mektubunun irad kaydının doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davacının davalı Bakanlıktan henüz nakdi yardım almadığı, davalının yarattığı muarazanın haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece bakiye harç ile davacı tarafından yatırılan peşin harcında davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Oysaki davalı Bakanlık harçtan muaf olup, bu nedenle aleyhine harca hükmedilmesi olanaklı değildir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek davalıdan harç alınmasın karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2011/4954, K. 2011/15777, 1 Kasım 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama