Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2014/42764 K.2015/34521

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 21.09.2010 tarihinde ölen mirasbırakanları ...'in sağlığında 2010 yılında tarlalarından hasat ettiği ürünü, buğday alım- satım tüccarı olan oğlu davalıya sattığını, satış işlemlerine karşılık davalı tarafından müstahsil makbuzu tanzim edildiğini, ancak tüm bu satışlar nedeniyle mirasbırakana bir bedel ödemediğini ileri sürerek, paylarına isabet eden 39.166 TL ürün bedelinin 21.09.2010 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemişler, 26.05.2014 tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçeleri ile talep miktarını 68.160 TL ye artırmışlardır.

Davalı, davacıların iddialarını ispat etmeleri gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosyaya ibraz edilen müstahsil makbuzlarına ilişkin 15.03.2014 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, mirasbırakanın (tarafların) sağlığında, davalıya yaptığı ürün satışı nedeniyle ödenmeyen bedelin miras hissesi oranında tahsili isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, ancak talep olduğu halde faizle ilgili bir hüküm kurulmamıştır. Davacı dava tarihinden önce davalıyı temerrüde düşürmediğine göre, hüküm altına alınan bedele, dava tarihi olan 25.5.2011'den itibaren faiz yürütülmesi gerektiği açıktır. Karar bu yönüyle usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.