KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2016/1797 E., 2018/8948 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, .... eczanesinin sahibi olduğunu, 26/08/2014 tarihinde askere gittiğini,.... isimli eczacı ile anlaşarak eczanesine mesul müdür olarak atandığını, davalının buna itirazının olmadığını, mesul müdür ....’ın daha önceden sözleşme fesih cezası olduğu gerekçesiyle 2014 yılı Temmuz ve Ağustos ayına ilişkin 58.503,62 TL reçete bedelinin kurum tarafından ödenmediğini, davaya konu ilaç bedellerinin ödenmemesinin haksız olduğunu, ....’ın eczanesinde mesul müdür konumunda çalışan olduğunu, söz konusu reçete de yazılı bulunan ilaçların davalının sigortalıları tarafından alınıp kullanıldığını ileri sürerek; 58.503,62 TL'nin fatura tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalı SGK Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak peşin yatırılan 1.028,10 TL harcın davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2016/1797, K. 2018/8948, 3 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama