Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/20032 K.2019/10129

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar; davalıdan 21.02.2012 tarihli Ofis Satış Sözleşmesi ile bir ofis satın aldıklarını, taşınmazın birçok bölümünde ve ortak alanlarda fen, inşaat ve sanat kurallarına aykırılık nedeniyle birçok eksikliğin ve ayıplı işin bulunduğunu, sözleşmede taşınmazın teslim tarihinin 31.07.2012 olarak kararlaştırıldığı, gecikme halinde aylık 1.500,00 TL kira tazmiatının ödeneceğinin belirtildiğini, taşınmazın kendilerine 15 aylık bir gecikme ile teslim edildiğini ileri sürerek, eksik ve ayıplı işlere ilişkin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL ile taşınmazın geç teslimi nedeniyle 22.500,00 TL kira tazminatının reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslahla eksik ve ayıplı işlere ilişkin taleplerini 12.773,50 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, eksik, kusurlu işler için 12.773,50 TL ile inşaatın süresinde teslim edilmemesi nedeniyle gecikme cezası olarak 13.500,00 TL olmak üzere toplam 26.273,50 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ayıplı ve eksik yapılan işler nedeniyle davacılar tarafından satın alınan ofiste oluşan değer kaybı ile geç teslimden kaynaklı kira kaybının tahsili istemine ilişkindir. Davalı, ayıp ve eksik bulunmadığını, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Malın ayıplı olması halinde taraflara ait hak ve yükümlülüklerin nelerden ibaret olduğu, sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 198. Maddesinde (6098 Sayılı TBK.’nun bu konudaki 223. maddesi)açıklanmıştır. Buna göre alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür.

Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi gerekmektedir.

818 sayılı TBK.’nun 198. maddesinde (6098 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep edilen hususla ilgili “açık ayıp” ve “gizli ayıp” ayrımının ayrıntılı ve açık bir şekilde yapılmadan konutta oluşan değer kaybı ve ayıplı imalat bedeline ilişkin hesaplama yapılmış ve yazılı şekilde karar verilmiştir.

Yine hükme esas alınan bilirkişi raporunda ve mahkemece bağımsız bölümün teslim tarihi de göz önünde bulundurularak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece, öncelikle davacının ileri sürdüğü hususlara ilişkin “açık ayıp” ve “gizli ayıp” değerlendirilmesi yapılıp, ayıp ihbarının süresinde yapılıp yapılmadığı hususu da araştırılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.