Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2016/5758 K.2018/10203

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca, davalı-... Ve Tic. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 07.03.2013 tarihinde davalı marketten alışveriş yapıp, kapısının önündeki kaygan ve tehlikeli zeminden inerken asfalta düştüğünü, düşme sonucu burnunun kırıldığını, yüzünde ve vücudunda yaralar oluştuğunu, davalının, mağaza binasının duvarından kapı açtırıp, bu yeri giriş kapısı olarak kullanmaya başladığı, mevcut sokak kaldırımının yüksekliğini artırdığını ve kaygan hale getirdiğini, tutunacak emniyetli bir yer yapmaksızın dik, tehlikeli ve biçimsiz bir rampayla asfalta bağladığını, davalının Tüketici Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu kapsamında sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek; 10.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kazanın davacının tedbirsiz ve dikkatsizliğinden kaynaklandığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı tarafından sunulan hizmetin ayıplı olduğu gerekçesi ile 1.000,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın 07.03.2013 tarihinden itibaren avans faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafın temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, maddi – manevi tazminat isteğine ilişkin olup, mahkemece toplam 4.000,00 TL hüküm altına alınmıştır. Bilindiği üzere; 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, kendiliğinden gözetileceği düzenlemiştir. Bu kapsamda mahkeme kararı ele alındığında, hüküm altına alınan miktar gözetildiğinde, davalıdan tahsil edilmesi gereken harcın 273,24 TL olması gerekirken, toplam 96,01 TL'nin tahsiline karar verilmiş olması doğru olmayıp, kararın bu nedenle bozulması gerekir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 (HMK'un 370.) maddesi gereğidir.