Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2018/3790 K.2019/1744

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı... Sağ. Hizm. Tic. A.Ş. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davacı ...'ye 2012 yılında davalı hastanede diğer davalı doktor tarafından fıtık ameliyatı yapıldığını, ameliyat sonrası davacının taburcu olduğunu ancak aradan geçen aylarda bir iyileşme gözlemlenmediği gibi, ağrılarının şiddetlendiğini ve yürüyemez hale geldiğini, başka bir hastaneye başvurduklarında ilk ameliyat sırasında sağ omuriliğine takılan vidaların yanlış seçilmesi sonucu gevşediğini öğrendiklerini, davacının aylar sonra yeniden ameliyat olmak zorunda kaldığını halen de tedavi sürecinin devam ettiğini beyanla davalının kusuru sonucu gelişen olay nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.250,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı... Sağlık Hizmetleri İnşaat Taah. Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, doktor hatasına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olup, davacılar, davacı ...' nın davalı hastanede davalı doktor tarafından fıtık teşhisi ile ameliyat edildiğini, ameliyattan sonra davacının bir türlü sağlığına kavuşamadığını, yürüyemez hale geldiğini, başka bir hastanede vidaların gevşediğinin ortaya çıktığını ve tekrardan ameliyat olmak zorunda kaldığını beyanla uğradıkları maddi ve manevi zararların tazminini istemişler, davalılar kusur yada ihmalleri olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, Adli Tıp Kurulu'ndan alınan rapora göre davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, vekil, vekalet görevine konu işi görürken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışların özenli olmayışından doğan zararlardan dolayı sorumludur. O nedenle sağlık memuru ve hastanenin meslek alanı içinde olan bütün kusurları, hafif de olsa, sorumluluğun unsuru olarak kabul edilmelidir.

Vekil, hastasının zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumun gerektirdiği önlemleri eksiksiz biçimde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorundadır. Asgari düzeyde dahi olsa, bir tereddüt doğuran durumlarda, bu tereddüdünü ortadan kaldıracak araştırmalar yapmak ve bu arada da, koruyucu tedbirleri almakla yükümlüdür.

Çeşitli tedavi yöntemleri arasında bir seçim yapılırken, hastanın ve hastalığın özelliklerinin göz önünde tutulması,onu risk altına sokacak tutum ve davranışlardan kaçınılması ve en emin yolun seçilmesi gerekir. Gerçekten de müvekkil (hasta), mesleki bir iş gören vekilden, tedavinin bütün aşamalarında titiz bir ihtimam ve dikkat göstermesini beklemek hakkına sahiptir.

Gereken özeni göstermeyen vekil, TBK.nun 510 maddesi hükmü uyarınca, vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayılmalıdır.

Dosya içerisinde olayla ilgili mahkeme kanalıyla Adli Tıp Kurumundan alınan raporda "davacıya dava dışı hastanede yapılan ikinci ameliyat sırasında davalı tarafından yapılan ilk ameliyatta takılan vidaların gevşemiş olduğunun ve pedikül giriş yerlerinin deforme olduğunun görüldüğü, operasyon endikasyonunun bulunduğu, ilgili hekim tarafından kişiye fasetektomi ve tek taraflı enstrümantasyonun yapıldığı, faset eklem artışı ve faset eklem düzensizliği varlığında faset eklem füzyonu ve sinir rahatlatmak amacıyla fasetektomi yapılabileceğinin ve operasyon sırasında cerrahın kararına bağlı olduğunun tıbben bilindiği,

ilgili hekim tarafından radyolojik grafiler çekilerek işlem sonrası kontrollerinin yapılmasının tıp kurallarına uygun olduğu, operasyondan sonra gelişen enstrüman vida gevşemesi her türlü özene rağmen oluşabilen komplikasyon olarak nitelendirildiğinden ilgili hekime atfı kabil bir kusur izafe edilemeyeceği" yönünde kanaat bildirilmiştir.

Davacılar, alınan rapora itiraz etmiş, mahkemeden konu ile ilgili yeniden bir rapor alınmasını istemişler, davacı tarafın bu talebi karşılanmadan yetersiz bilirkişi raporu ile hüküm tesis edilmiştir. Zira davacının dava dışı hastanede geçirdiği ikinci ameliyat sırasında düzenlenen epikriz raporunda hastada gelişen ağrıların enstrüman yetersizliğinden kaynaklandığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, davacıların iddiaları ve itirazlarını karşılar şekilde, özellikle ameliyat sırasında seçilen ve kullanılan vida ve benzeri malzemelerin yeterli olup olmadığı, davalı doktorun kusurunun değerlendirilmesi noktalarında Üniversite Öğretim Üyelerinden oluşturulacak, konusunda uzman, akademik kariyere sahip olan yeni bir bilirkişi kurulundan, Yargıtay, mahkeme ve taraf denetimine elverişli bir rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre temyiz eden tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.