Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/11444 K.2013/5089

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanıklar ..., ve ...'nin yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Akkuş Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.05.2009 gün ve 2009/1 Esas, 2009/503 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mahkemece, sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile birlikte işledikleri oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, haklarında TCK.nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkartılarak, yerine “TCK.nın 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar;

alt soyları haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğinden, sanık ...'in mağdure ile evlenmesini sağlamak için mağdureyi kaçırmaya karar veren sanıkların, suç tarihinde mağdureyi cebir kullanarak evinden çıkardıktan sonra yaklaşık 200-300 metre kadar zorla götürdükleri, bu sırada mağdurenin küçük kardeşlerinin yardım istemesi üzerine durumdan haberdar olan tanıklar ... ve Mustafa'nın peşlerinden koşarak mağdureyi bırakmaları için bağırmaları ve mağdurenin direnmesi nedeniyle eylemlerini tamamlayamadan onu bırakarak uzaklaşmak zorunda kaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeyip, tamamlandığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Mahkemece sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir kullanarak işledikleri oluşa uygun olarak kabul edildiği halde, temel cezanın TCK.nın 109. maddesinin 2. fıkrası ile tayin edilmesi gerektiği gözetilmeyerek aynı maddenin 1. fıkrası ile belirlenmesi,

Sanıklar hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,