KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2011/13254 E., 2013/8789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2013
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Fuhuş suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.07.2009 gün 2007/746 Esas, 2009/1293 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ve sanıklar Yalçın ve Hasan tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında TCK.nın 227/2. maddesinde suç karşılığı düzenlenen yaptırımın hapis cezasının yanısıra ayrıca adli para cezasını da öngörmesine rağmen sanıklar hakkında hapis cezasına ilaveten adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar Hasan ve Feride hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezası ile birlikte 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin de uygulanmasına karar verilmişse de, sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2007 tarih ve 2006/1107 Esas, 2007/227 Karar sayılı ilamı 800 TL adli para cezası mahkûmiyeti olup, kesin nitelikte olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağı düşünülmeden sanık
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2011/13254, K. 2013/8789, 9 Eylül 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama