Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/14926 K.2012/12973

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Kaman Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2007 gün ve 2007/108 Esas, 2007/124 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanıklar ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(Karşı Oy)

...

KARŞI OY

Sanıklardan ..., mağdure ...’in resmi nikahlı kocası olup daha önceden on beş yıl evli oldukları ve müşterek üç çocuklarında bulunduğu, geçimsizlik nedeniyle mağdurenin evden ayrıldığı, olay günü de eşi mağdureyi Ankara Eryamanda otobüs durağında gören sanık ...’un arkadaşı ve akrabası olan diğer iki sanıkla birlikte zor kullanmak suretiyle arabaya bindirerek Mağdureyi babasının yaşadığı Kaman ilçesine bağlı bir kasabaya götürüp alın namusunuzu diyerek bıraktıkları, mağdurenin ilk kaçırma ve arabada bulunduğu aşamada mukavemetinin kırılmasına yönelik darp eylemleri neticesi basit tıbbı müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralandığı anlaşılmaktadır. .../...

-2-

Yukarıdaki oluşta ihtilaf bulunmayan olayda yerel mahkemece TCK 110 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri tartışılmamış ve uygulanmamış, dairemiz sayın çoğunluğu da bu durumu bozma nedeni yapmamıştır. Mağdurenin kaçırılması sırasında basit nitelikte yaralandığı ve dolayısı ile mağdurenin şahsına zarar dokunduğu düşüncesi ile indirim maddesinin uygulanmadığı anlaşılmaktadır.

Etkin pişmanlık başlıklı TCK.nın 110. maddesinde “yukarıdaki maddedeki suçu işleyen kişi, soruşturmaya başlamadan önce mağdurun şahsına bir zararı dokunmaksızın, onu kendiliğinden güvenli bir yerde bırakacak olursa cezanın üçte ikisine kadarı indirilir.” denilmektedir. Madde metninde geçen “yukarıdaki maddedeki suç” 109. maddedeki hürriyetten yoksun kılma suçudur. TCK.nın 109/1 maddesi suçun basit halini düzenlerken, 109/2,3,4 ve 5 emaddeleri ise cezanın ağırlaştırılmış hallerini içeren nitelikli hallerini düzenlemektedir.

TCK.nın 110. maddesindeki “mağdurun şahsına bir zarar dokunmaksızın” şartı suçun işlenmesi sırasında oluşan yaralamaları kapsamadığı, suçun gerçekleşmesinden sonra şahsa verilen zararların kastedildiği anlaşılmaktadır. Zira maddenin başında, “yukarıdaki suçu işleyen kişi” denilmektedir. Bu suçu işleyen kişi suçun basit halini işleyebileceği gibi TCK 109/2 maddesindeki nitelikli halini de işleyebilir.

TCK 110 maddesindeki düzenlemede, etkin pişmanlığın suçun basit halinde uygulanacağına ancak nitelikli hallerden olan yaralama ile oluşursa uygulanamayacağına ilişkin bir ayırım yoktur. TCK 110 madde bir istisna getirmeksizin 109. maddeye bütünüyle bir atıf yapmaktadır.

Bu nedenle TCK 109 maddesindeki suçun işlenmesi esnasında, suçun tamamlanmasını temin için gerçekleştirilen şiddet ve cebir sırasında oluşan yaralanmalar dışında mağdurenin şahsına bir zarar vermeyen, darpta etmeyen, cinsel bir eylemde bulunmayan daha sonrada herhangi bir saikla mağdureyi güvenli bir şekilde bırakan sanığın, bu davranışı da TCK 110 maddesi kapsamında kalmalıdır.

Aksine bir yorum maddenin düzenleniş amacına aykırı olarak iyi davranışı ödüllendirmeyeceği gibi maddenin yazılış biçimi ve metnine de aykırı, sanık aleyhine bir yorum olacaktır.

Aksini kabulde, basit yaralamaya göre daha çok etki bırakacak şekilde mağdureyi ağır bir tehditle kaçırıp daha sonra bırakan bir sanık, mağdurenin şahsına zarar vermedi diye bu maddeden yararlanabilecekken, yine hürriyetini yoksun kıldığı mağdureyi pişmanlıkla bırakan başka bir sanık, suçu gerçekleştirirken itiş kakış sırasında mağdurenin basit yaralanması nedeniyle indirim maddesinden yararlanamayacaktır.

Diğer bir halde de, ağır bir tehditle suçu işleyen ama mağdureyi serbest bırakmayan biri ile , basit yaralama ile suçu işleyip sonra pişman olup, mağdureye hiçbir zarar vermeksizin serbest bırakan kişi aynı cezayı alacaktır.

Bu durumdaki farklılıklar, yasa koyucunun nitelikli haller arasındaki bilerek yaptığı bir tercihine veya yasanın eşitsiz düzenlemesine değil, yasada öngörülmediği halde şahsi zararın hangi aşamada verilen zarar olduğu konusunda ayırım yapılmamasına bağlı yorumdan kaynaklanacaktır.

.../...

-3-