Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/22476 K.2013/1712

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2009 gün ve 2009/684 Esas, 2009/664 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık, müdafii, katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hapis cezasına mahkûmiyetinin kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin infaz aşamasında nazara alınması, denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanığın erteli hapis cezalarının kısmen veya tamamen infazı gerekip gerekmediği hususunda mahkemesine her zaman ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyizleriyle katılan mağdure vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkûmiyetlerinin içinde en ağırının ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 gün 2007/226 Esas, 2008/367 sayılı Kararına konu olan TCK.nın 142/1-b ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası olduğu ve bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak,