Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/5056 K.2012/2413

Cinsel taciz ve basit yaralama suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kayseri 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 03.07.2007 gün ve 2006/965 Esas, 2007/846 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca 2.000 TL'ye kadar olan mahkûmiyete dair kararlar kesin nitelikte olduğu, buna göre sanığa 5237 sayılı TCK.nın 105/1, 62 ve 52/2. maddelerine göre cinsel taciz suçundan tayin olunan 1500 TL'den ibaret cezanın tür ve miktarına ve hüküm tarihine göre kesin nitelikte olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanığa basit yaralama suçundan verilen hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosyada mevcut adli sicil kaydından sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olduğu ve 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı açıkça anlaşılmakla, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, anılan fıkranın yalnız (a, b, d, e) bendinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden

yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkarasındaki “sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı mahkum olduğu hapis cezasının sonucu olarak 5237 sayılı Kanunun TCK.nın 53/1. maddesi a, b, d, e fıkralarındaki hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar c fıkrasındaki velayet, vesayet ve kayyımlık hizmetinde bulunmasının şartla tahliye tarihine kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresinin çıkartılarak, yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına,