Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/8453 K.2012/11185

Müstehcenlik suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Ankara 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2008 gün ve 2008/1189 Esas, 2008/1128 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 226/3. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken suçun işleniş biçimi, yer ve zamanı, mahiyeti, suç sebep ve saikleri birlikte dikkate alındığında takdiren ve de neticeten denmek suretiyle ceza tayin edilmesi karşısında, cezanın tayininde bir yanılgıya düşülmediğinden ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu 2011/8-275 Esas, 2012/41 Karar sayılı Dairemizce de benimsenen kararında belirtildiği üzere;

serbest takdir sisteminin bir gereği olarak da olayda sanık yararına takdiri indirimin uygulanmasını gerektiren nedenlerin varlığını veya yokluğunu belirleme yetkisi yargılamayı yapan hâkime ait olduğundan, yargılama süreci boyunca maddi gerçeğe ulaşma ve adaleti sağlama yolunda çaba harcayan hâkim, sanığı birebir gözlemleyen ve bu bağlamda takdiri indirim nedenlerinin varlığı ya da yokluğunu en iyi tespit edebilecek konumdaki kişi olduğu ve bu nedenle “TCK.nın 62. maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki gerekçenin dosya içeriğine uygun, denetime elverişli,

yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki bu hususlardaki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 51. maddesi ve 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin "uygulanmasına takdiren yer olmadığından" bahisle kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK.nın 51. maddesi gereğince hapis cezasının ertelenmesine ve CMK.nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK.nın 34/1 ve 230/1-d maddelerine aykırılık yapılması,

TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki hak yoksunluklarının koşullu salıverme tarihine altsoyu dışındakiler bakımından aynı haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,