Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/11548 K.2014/9030

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa, kabule ve tüm dosya kapsamına göre; mağdurenin cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın sanık Barış'ın ağabeyinin evine kendi isteğiyle gidip 2 gün süreyle burada kaldığı olayda, sanığın mağdureye yönelik hukuka aykırı herhangi bir eyleminin bulunmaması ve soruşturmanın mağdurenin annesi Şükriye'nin ihbarı üzerine başladığının anlaşılması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları oluşmadığı, eylemin TCK.nın 234/3. maddesine belirtilen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu, mağdurenin kanuni temsilcisi olan babası Tamer'in aşamalarda sanıktan şikâyetçi olduğunu beyan etmesi sebebiyle sanığın bu suçtan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın eylemini cebir, tehdit veya hile kullanmaksızın gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, TCK.nın 109/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine mağdurenin rızası geçerli olmadığından bahisle aynı maddenin ikinci fıkrası gereğince hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412