KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2012/12510 E., 2014/3734 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/144697
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Kapatılan Pendik 3. Asliye Ceza Mahkemesi
MAHKEMESİ
(İstanbul Anadolu 17. Asliye Ceza Mahkemesi)
TARİHİ : 11.11.2009
NUMARASI
2009/638 Esas, 2009/881 Karar
SUÇ
Müstehcenlik
Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
TCK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açıkça gösterilmesi gerektiği, incelemeye konu kararda ise yasa yoluna başvuru şekli gösterilmeyerek usul hükümlerine ayrılık yapıldığı bu itibarla sanığın 18.06.2010 tarihli temyizinin süresinde olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin reddine ilişkin Ek Kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
İnsanlar için doğal cinsel davranışın, devamlılık gösteren Daire kararlarında da vurgulandığı üzere, bir kadın ile bir erkeğin, cinsel organlarının bir araya gelerek ilişkiye girmeleri suretiyle oluştuğu, bunun dışındaki, örneğin birden fazla kişinin bir araya gelerek cinsel ilişkiye girmeleri (grup sex), eşcinsel insanların birbirlerine cinsel davranışlarda bulunmaları, hayvanlarla cinsel ilişki, oral veya anal yoldan cinsel davranışların tamamının doğal olmayan cinsel davranışlar olduğu,
dosya içeriğine göre sanığın işyerinde yapılan arama sonucunda, bilirkişi raporunda belirtildiği gibi doğal olmayan yollarla yapılan grup halinde, lezbiyen, anal, oral şekilde cinsel davranışlara ilişkin görüntüler olduğu tespit edildiği halde, yanlış değerlendirme ile sanık hakkında TCK.nın 226/4. maddesi yerine aynı Kanunun 226/1-d maddesinin tatbik edilmesi suretiyle sanığa noksan ceza tayini,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/12510, K. 2014/3734, 20 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama