Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12530 K.2014/3947

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,Ancak;

Sanığa kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan hapis cezası yaş küçüklüğü nedeniyle üçte iki oranında indirilirken uygulanan kanun maddesinin TCK.nın 31. maddesinin 2. fıkrası yerine, 3. fıkrası olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezanın yaş küçüklüğü nedeniyle TCK.nın 31. maddesine göre indirilmesine ilişkin bölümde yer alan "...31/3..." ibaresi çıkarılarak, yerine "...31/2..." sözlerinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece, sanıkların suç tarihinde zorla dere kenarına götürdükleri mağduru bir ağaca bağlayarak pijamasını çıkardıkları ve sanık ...'nün cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı, ancak eylemini tamamlamadan onu bıraktığının oluşa uygun olarak kabul edilmesi ve TCK.nın 36. maddesi hükmü karşısında, ciddi bir engel neden olmaksızın kendi istekleriyle eylemlerinden vazgeçen sanıklara çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüsten ceza verilemeyeceği, ancak tamam olan eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu düşünülüp, sanıkların TCK.nın 103/1. maddesine göre cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 103/3. fıkrasına 29.06.2005 tarihinde 5377 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle “birden fazla kişi tarafından birlikte” ibaresinin eklendiği gözetilmeyerek sanıklar aleyhine olan 3. fıkranın uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK.nın 103/2, 103/3, 103/4 ve 35/2. maddelerine göre belirlenen 16 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası aynı Kanunun 31/2. maddesi ile üçte iki oranında indirilirken sonuç hapis cezasının 5 yıl 7 ay 15 gün yerine, 5 yıl 7 ay 20 gün olarak fazla ceza tayini,