Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12652 K.2013/11495

Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.04.2010 gün ve 2008/488 Esas, 2010/442 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 232. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü muamele suçu; yaralama, hakaret ve tehdit gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında aile bireylerine karşı işlenen eylemleri (çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi) kapsamaktadır.

İddianamede sanığın kötü muamele suçunu oluşturacak eylemlerinden söz edilmediği gibi, buna ilişkin kanıtın da bulunmaması karşısında, sanığın ikrarı, mağdurenin anlatımı ve adli raporla kanıtlanan, sanığın resmi nikahlı eşi olan mağdureyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaktan ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 3-a maddesine uyan eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturduğu, iddianamedeki açıklamalara göre ek savunma verilerek bu suçtan hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek kötü muamele suçundan aynı Kanunun 232/1. maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulması,