Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/13897 K.2013/2311

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2012 gün ve 2011/231 Esas, 2012/190 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas,

2007/240 sayılı Kararında vurgulandığı üzere sanık hakkında TCK.nın 103/1, 43/1, 103/6 ve 62/1. maddeleri sırası gözetilmek suretiyle hüküm kurulurken zincirleme biçimde kasten işlediği çocuğun basit cinsel istismarı suçunun neticesinde gerçekleşen ve sorumluluğu için en az taksir derecesinde bir kusurunun bulunması gereken TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrasındaki suçun ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği,

zincirleme biçimde gerçekleşen eylemlerin 103/6. maddeden önceki haller olması nedeniyle TCK.nın 43. maddesi uyarınca yapılacak artırımın bu maddenin tatbikinden önce bulunan ceza miktarı üzerinden yapıldıktan sonra bulunan artırım miktarının 103/6. madde gereğince tespit edilen cezaya eklenmesi gerektiği gözetilmeden uygulama yapılması suretiyle sonuç cezanın eksik tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.