Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/222 K.2013/12712

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etmekten sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Çamlıyayla Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25.02.2011 gün ve 2010/31 Esas, 2011/17 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya içeriğine göre, hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'nın, mağdureyi zorla sanık ...'in yönetimindeki araca bindirdiği, bir süre araçla dolaştıktan sonra mağdureyi serbest bıraktıkları anlaşılmış ve oluşun mahkemece de bu şekilde kabul edilmiş bulunması karşısında, sanık ...'in TCK.nın 37/1. maddesine göre müşterek fail olarak diğer sanıkla birlikte işlediği eyleminin cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanığa CMK.nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınarak TCK.nın 109/2,3-b maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılaması,

Dosya içeriğine göre mağdurenin cinsel amaçla hürriyetinden yoksun kılındığı sabit olduğu halde TCK.nın 109/5. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hükmedilen ceza ile ilgili olarak CMK.nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda aynı maddenin altıncı bendindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,