Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/1520 K.2013/4939

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Ankara 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2011 gün ve 2010/941 Esas, 2011/847 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin hazırlık beyanı ve dosya içeriğine göre, sanığın mağdureyi öpmek amacıyla üzerine doğru geldiği, mağdurenin sanığı iterek buna engel olduğu, ikinci kez tekrar denediğinde aynı şekilde itmesi sonucu sanığın düştüğü ve müştekinin babasının gelip bir kez vurması üzerine sanığın kaçtığını iddia etmesi nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen basit cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçunu oluşturabileceği ve bu suçtan dolayı yargılama yaparak delillerin değerlendirilmesi ve suç vasfının tayini görevinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 5. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması,